project A

Mijn strijd tegen anorexia

Zo makkelijk is het niet….

| 8 Comments

Ik post regelmatig fotos op instagram waar ik met mijn korte broekje opsta, tja ik kleed me ook graag luchtig met die warme weer maar ik voel me er zeker niet prettig bij!! Voorheen had ik er echt maling aan en trok gewoon strakke leggings aan…..nou ja uuh een sateprikker met een lapje stof…zo liep ik er dan bij. Mensen praten, mensen kijken raar en maken nare opmerkingen…helaas en daardoor kleedde ik mij maar niet meer zo maar ja nu met dat mooie weer….uhm ga ik niet in mijn spijkerbroek lopen!!! Maar deed dat toch wel omdat ik niet wilde dat mensen mijn lichaam zagen. Tot van de week….denk ja het word 34 graden rachel hoe ga je dat oplossen dan? juist door gewoon aan te trekken wat je lekker vind zitten. Maarja moet er ook nog mee naar buiten!! Kijk in mijn bikini in de tuin vind ik dan niet zo’n probleem, niemand die mij ziet dan maar even boodschappies doen in mijn korte broekje …pffff geloof me het zweet brak mij uit vanmorgen toen ik een poging waagde! Maar kak ik heb het gedaan en ja kreeg weer vage blikken, bouwvakkers die stiel vielen, en dan opmerkingen horen in de super van och kijk nou…… op dat soort momenten draai ik mij het liefste om en trek ik mijn mond open en ga er fel tegen in maar had nu zoiets van …tja och ik ben dus so what…..jij bent bagger vet…dat kan ik ook zeggen toch? of lelijk of what ever…. kijk het gaat mij niet in me koude kleren zitten hoor want het doet gewoon pijn als je die dingen hoort. en mensen zeggen makkelijk van oh schat schijt aan hebben en gewoon doen maar denk ook eens aan mijn kids….super met mama naar een zwembad (wat we aanstaande zaterdag gaan doen btw) maar zodra mama zich uitkleed zie je die smoeltjes wit weg trekken van oja pffff zo ziet mama eruit ๐Ÿ™ en dan mijn mannetje niet vergeten, tuurlijk grote vent maar hey hij heb ook gevoel en verdriet als die mij ziet ;). Wat ik dus schreef, zaterdag naar het zwembad, een buiten zwembad, wat ik zelf voorstelde omdat het weer zo warm word, en ja heb er zin maar ooh ohh maak me zorgen om de snoetjes van mijn meiden, terwijl rashel al duidelijk had gemaakt er “schijt” te hebben maarja ik weet wel beter ๐Ÿ˜‰

Verder op medisch gebied is het nog huilen, eiwitten zijn wel gestegen naar de 33 maar nu dondert het kalium weer als een baksteen naar 2.7 en ja dat na al extra kalium ๐Ÿ™ en met dit warme weer nog gevaarlijker maarja ik doe lekker rustig aan in ieder geval en loop in en uit de tuin hihih.

8 Comments

  1. Ik heb veel respect voor jou. Laat mensen maar praten. Iedereen die jou kent of je blog leest, weer hoe hard jij vecht! Topwijf

  2. Als eerste: ik vind het echt top dat je het doet. Dat je die korte broek aantrok vanochtend en gegaan bent. Diep respect, hoe moeilijk het ook voor je is. Toch een vraag en dat is iets wat ik me al langer afvraag. Ik weet alleen niet hoe ik het moet vragen en nu is dan een mooie aanleiding. Ik heb zelf anorexia gehad, lange tijd met ondergewicht rondgelopen, maar ik was nog jong. Ik wist niet beter. Ik voelde trots als mensen naar me keken. In jouw geval is het toch anders. Wat moet ik nou doen als ik jou (of iemand in een vergelijkbare situatie) zie in de winkel of op straat? Want je kan het mij/ons toch ook niet kwalijk nemen dat we kijken? Je valt op en bij alles wat opvalt blijft een blik net iets langer hangen dan normaal. En dan heb ik het niet over schaamteloos nakijken en vervolgens fluisteren met je buurvrouw. Dat zijn dingen die kunnen mijn kop ook niet in. Maar ik moet toch wel bekennen dat ik ook zou denken: Oh shit, Rachel. Shit. Is dat erg? Ben ik dan een bitch? Ik heb geen medelijden met je, maar ik leef wel intens met je mee. Maar wat kan ik doen om jou geen kutgevoel te geven? Ik hoop dat dit niet verkeerd overkomt. Ik vind je echt een bikkel. Ik vind je top. Ik vind je taboedoorbrekend op een manier die jij liever anders gezien had, maar je doet het wel. Ik hem mateloos veel respect voor jou en ook voor je meiden en je man trouwens.

    • ooit vond ik het super dat ik slank was, maar dit….dit is niet slank dit is niet mager dit is gewoon een skeletje wat rond loopt, en na de jaren verstreken en mijn kids het steeds erger gingen vinden en manlief ook en ik toen ook, ik kijk liever niet naar mijzelf ๐Ÿ™ walg ervan. wat mensen moeten doen als ze mij zien lopen is vooral niet staren!! of opmerkingen maken en dat gebeurd hier in de wijk heel heel erg, moedertjes waar ik vroeger mee omging bekijken me niet maar maken wel opmerkingen als ze me zien snappie ๐Ÿ˜‰ en nee je geeft me geen kutgevoel ๐Ÿ˜‰ ben juist blij dat je open en eerlijk tegen me bent want jammer genoeg is niet iedereen dat x

      • Dan snap ik wat je bedoelt. Staren vind ik erg, maar opmerkingen maken en praten over je, dat vind ik zo in en in respectloos. Zeker als het mensen uit je buurt zijn. Die weten wie jij bent, die je situatie kennen. Het is echt rot om te lezen dat je walgt van jezelf. Ik ken het gevoel, het is echt heel erg. Het verbaast me dan toch hoe jij je staande houdt en zelfs naar het zwembad gaat. Want je weet gewoon wat er gaat gebeuren. En toch ga je ervoor omdat je dat zelf wilt. Ik ben een huilebalk, ik weet het, maar ik word daar echt emo van. Gewoon omdat je zo enorm kiest op dat moment voor jezelf. Ik kan daar echt een vet voorbeeld aan nemen. Je bent een bijzonder mens, Rachel. Jammer inderdaad dat niet iedereen de waarde daarvan in ziet. X

  3. Ik durfde dat nooit, maar vind het wel sterk van je. Je hebt echt wel lef en kracht dus en dat vind ik mooi om te zien. Er zijn veel mensen die er niet mee bekend zijn en dan is het behoorlijk shocking als ze je zien. Maar er iets uitflappen is natuurlijk iets anders en zouden ze eigenlijk niet moeten doen. Ik vind het maar stoer wat je zaterdag gaat doen. Maar ik wens je vooral veel plezier met je lieffies, want daar gaat het om…

  4. Heel goed van je hoor, ik kan niet voelen wat jij voelt, zelf ben ik te zwaar en ja ook nu met 35 graden heb ik een spijkerbroek aan en een shirt met halflange mouwen. op mijn werk stop ik wat vaker door de warmte maar ik hou het stug aan. Zodra ik thuis kom vervang ik het shirt voor een spagettie topje maar zodra ik de deur uit moet trek ik weer de andere aan. Ik haat het maar ben te onzeker om zo naar mn werk te gaan zeker met al die mannen die daar rondlopen, mij niet gezien. Ik heb echt respect voor je dat je het doet hoor een toppertje

  5. Heel goed van je dat je probeert schijt te hebben aan iedereen! Topper. Al die mensen die praten en kijken… laat die maar lekker voor wat ze zijn, al is dat makeklijker gezegd dan gedaan. Zij lopen niet in jouw schoenen, dat zouden ze nog geen dag volhouden! Ze weten niet hoe sterk jij bent.
    Je verdient zรณ veel respect.

  6. Ik heb ook diep respect voor je dat je het gewoon doet. Een paar jaar geleden was je er duidelijk nog niet aan toe, om bv foto’s van jezelf te plaatsten, nu doe je dat wel. Dat mensen kijken kan je niet voorkomen, je valt op, en mensen schrikken. Vinden het waarschijnlijk ook erg. Dat mensen opmerkingen maken, vind ik belachelijk, bemoei je met je eigen shit denk ik dan.

    Ik heb zelf een vreselijke huidaandoening en met dit zomerse weer is het ook hel. Ik kan (vind ik zelf) geen korte broek aan of shirtje met korte mouwen. Vroeger ging ik nog wel is zwemmen, maar ben 1 keer uit het water gehaald door de badmeester, mensen hadden geklaagd, ze stoorde zich aan mijn huid. Maar mijn huidaandoening is niet vies, niet besmettelijk ofzo. Dat zijn trouwens de meeste huidaandoeningen niet. Sindsdien ga ik niet meer zwemmen.

    Echt respect voor je, ik zou het niet durven!

Geef een reactie

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.