project A

Mijn strijd tegen anorexia

We bikkelen door, met alle kwaaltjes

| 13 Comments

We bikkelen hier nog steeds verder, en ik verbaas mezelf af en toe hoe en waar ik af en toe de energie vandaan haal om dingen te doen. Ik moet wel eerlijk bekennen dat mijn energie level steeds minder word en dan met name savonds, dan is het over en sluiten en val ik op de bank in slaap met alle gevolgen van dien, het wakker gemaakt worden door RoonΒ  is een nachtmerrie want het ontwaken uit een diepe slaap en dan spuug misselijk wakker worden en zowat niet kunnen lopen en weer naar boven gedragen moet worden door je vent…not nice.

En dan is het niet alleen het energie level wat daalt, mijn humeur ook, ik kan van het ene op andere moment omslaan van zonneschijn naar noodweer, en ja daar zit een gezin niet op te wachten, kijk dat het naar vrienden of kennissen of familie is (is ook niet leuk dat weet ik ook wel voordat ik daar weer mee de hoek ik word gedrukt) oke, ik woon niet met hun maar met mijn gezin en voor een gezin moet het natuurlijk wel gezellie blijven.
De kwaaltjes stapelen zich op, de bulten en blauw rode plekken opΒ  me benen, de krampen die ik meestal snachts alleen had heb ik nu ook overdag en zelfs me handen moeten er aan geloven, ineens staat je duim de andere kant op? huh wtf dacht ik van de week en kreeg hem ook niet meer terug…., de buik krampen en lichamelijke krampen die mij snachts wakker houden (ja ben nog steeds een nachtbraker ) komen nu ook overdag, dus als ik wat gegeten of gedronken heb kan je je handen in het vuur steken en de klok erop gelijk zetten dat ik lig te kreperen van de pijn een half uur erna. Snachts was het al geen pretje maar je snapt dat ik daar overdag totaal niet op zit te wachten, ik heb tenslotte mijn dingen die ik moet doen, denk aan kids halen van school bv, eten koken….ja wilde tiepen het huishouden maar dat is geen prioriteit meer zoals het eerst was.

Dan hebben we het wekelijkse bloedprikken wat ik nog elke week moet doen, en elke week is het weer wikken en wegen met het kalium, wat gewoon niet hoger dan 3.3 komt nu, nu is me suiker weer te laag en mijn natrium schommelt ook zijn eigen weg… la puinbak nog steeds… en dan vragen mensen of ik me ziek voel…uh nee dat is misschien het probleem, ik voel me niet ziek ondanks dat ik meer dood dan levend ben geloof ik.

En ja dan de Ursula he, waar ik me steeds meer en meer aan gaat irriteren, ik mail netjes me afspraken af omdat ik te ziek ben om te rijden (lees kotste en schijtte me leeg) en dan word er gezegd dat ik toch maar moet komen….HALLOOOOOO kan niet opstaan van de bank laat staan in een auto zitten en daar heen gaan. Of de meiden waren vrij en dan hoor je ze min of meer eisen aan de foon dat ik toch maar ff iemand regel want ze willen en moeten dat gesprek met me hebben(kuch alleen als het hun uitkomt dan), dan de ursula arts waar ik ook de afspraak mee had afgezegd omdat ik zo grieperig was en ik netjes in de mail had gevraagd van joh mail mij ff een nieuwe datum voor een nieuwe afspraak en vervolgens hoor je niks meer…had dat gemeld bij me huisarts en die vond dat ik maar moest gaan slijmen bij de artsen daar….nou sorry ik slijm tegen me debiteuren maar niet tegen een doktertje sorry, afijn toch weer gemaild en dan krijg je mail terug van de ursula arts dat het haar ontschoten was mij terug te mailen …??? yeah right hahah. maar goed aanstaande dinsdag staan er 3 snuiten op de planning van ursula, eerst de arts, daarna hoofdbehandelaar en daarna dietist, waar ik nog het nut niet van inziet want niemand verteld mij nog dat ik maar een boterham extra moet gaan eten terwijl hun en ik weten dat ik er al geen 1 binnen houd. Mijn hoofdbehandelaar belde mij vorige week op dat de afspraak voor dinsdag mijn laatste kans was…tuurlijk haha omdat ik ziek was en af had gezegd en omdat me kids een dagje vrij waren krijg ik nog 1 kans om dan wel op te komen dagen, joh prima. Daar gaan we (jaaaaa voor de zoveelste keer) het zogenaamde behandel plan bespreken…ik weet hoe die eruit ziet en dat gooi ik ze ook zo voor dr voeten en niet goed ook goed πŸ˜‰ ik kan van 09.00 uur tot 14.30 1 a 2 dagen daar aanwezig zijn, pas het maar het maar aan en klaar is het gesprek, misschien leest ze dit wel en kan ze zich daar gelijk op aanpassen πŸ˜€

Ik lach nog maar het gaat me steeds moeilijker af, duw steeds meer mensen weg die zich teveel met me “bemoeien” is niet goedΒ  maar probeer het ook eens van mijn standpunt te bekijken dat ik het hele circus nog meer zat ben dan een paar weken geleden πŸ˜‰

13 Comments

  1. Sterkte! Ik heb het gevoel dat dat het enige is wat ik kan zeggen…

  2. dat ze je met rust moeten laten sta ik volledig achter want je raakt alleen maar opgefokt door alles en iedereen, mensen hoor je alleen als ze weten dat je bij een arts bent geweest en de rest hoor je ze ook niet en dan weet jij wel waar ik het over heb hahaha, de artsen tja rach sluit achter in de rij aan en wachten tot je nummer voorbij komt vrouwtje. ik blijft diepe respect voor je hebben hoe je dingen nu nog doet en handelt ondanks je lage energie

  3. jeetje zeg.. Ik zag al wel door foto’s en twitter dat het slechter met je ging, maar je moet gewoon doorzetten! Je bent hartstikke sterk, blijf wie je bent, ik heb onwijs veel respect voor je! You go girl!

  4. Wat een onzin..die Ursula is er voor haar he, niet andersom.

  5. Dikke respect voor jou en je familie! Ik kan me goed voorstellen dat je mensen van je af duwt als ze zich te veel met je bemoeien. Helaas heb je sommige van die mensen wel nodig om beter te worden (of zijn ze in ieder geval wel handig). Probeer je niet te veel door ze op te laten fokken verder, dat kost alleen maar energie (en die kun je geloof ik wel beter gebruiken op dit moment).

    Sterkte!

  6. Rachel ik bedoelde het niet naar, ik reageerde op Brenda. Zij vindt dat ze je met rust moeten laten..en dat vind ik onzin. Ze doet alsof ze jou lastig vallen, maar ze doen het voor jou….
    Het is niet zo dat ze er iets aan hebben om jou “lastig te vallen.” Ze zitten zo achter je aan, omdat het ontzettend slecht met je gaat en je de afspraken blijft afzeggen. Ik denk dat je er zonder hulp niet uit gaat komen en zolang jij die hulp niet krijgt, blijf je achteruit gaan.
    JIj schopt er tegenaan en dat past ook precies bij je ziektebeeld. Maar ik denk dat het heel gevaarlijk is als mensen je daarin gaan lopen steunen! Ik snap dat ze met je meeleven en je willen steunen, maar misschien zitten ze er te diep in om er nog met afstand en rationeel naar te kunnen kijken. Jij hebt heel veel aan mensen die het met je eens zijn, maar dat gaat je leven niet redden.
    Sterkte meid.

    • aah kijk nu ga ik je snappen hihi kwam ook niet naar over maar begreep er even helemaal niks van sorry πŸ˜‰
      en ja het blijven afzeggen van afspraken deed ik ook niet voor de lol, of ik was goed ziek of de meiden waren thuis en had ik geen opvang en idd ze moeten me blijven lastig vallen maar dat is echt heel moeilijk af en toe hoor om daar mee om te gaan πŸ˜‰ en mensen moeten me ook niet steunen in het geval van ana ontwikkeling idd en dat zeg ik ze ook wel eens en dan maak ik een ongepaste opmerking vinden ze dan…jammer is dat.
      dank je wel voor je uitleg nog even meis πŸ˜‰

  7. Sterkte meis. Ik had al langer door dat Ursula niet bepaald hielp… op de een of andere manier lijkt alles in Nederland zo goed geregeld te zijn, tot je ermee te maken krijgt en je merkt dat alles alsnog van jezelf afhangt en je geen reet hebt aan al die instanties op zo’n moment. Het is om niet goed van te worden.

  8. Ik kan niet begrijpen dat wanneer jij aangeeft dat je te ziek, zwak of misselijk bent (iets wat ze ook duidelijk aan je kunnen zien lijkt mij) er dan niet iemand naar JOU toekomt in plaats van jij naar hen :/

    Probeer toch je “jij maakt mij niets modus” uit te schakelen en te luisteren naar wat zij te zeggen hebben. Ik bedoel het niet rot dat weet je mop, maar naarmate de tijd verstrijkt word ik steeds angstiger. Jij hebt NU hulp nodig en dat moet jij inzien (dat doe je natuurlijk al wel) en ZIJ ook, het lijkt mij sterk dat ze je zo ineens kunnen laten vallen. Zij horen je toch gewoon te moeten/kunnen helpen.

    Pff ik krijg mijn woorden niet eens fatsoenlijk getypt, maar ja ik zie mijn vriendinnetje onwijs achteruit gaan en dan wil het gewoon ffies niet lukken.

    Heel veel sterkte mop, ik denk aan je <3

    • “Zij horen je toch gewoon te moeten/kunnen helpen.” juist gon dat zei ronald daar ook en weet je wat ze zeiden … “er is nou eenmaal een wachtlijst en er zijn er meerdere die er zo aan toe zijn als u vrouw” nou gon pats boem dat moet je je bek maar houden en lekker hollands gezegd maar trek maar een nummertje en sluit achter aan in de rij. het naar mij toekomen doen ze niet dan moet ik me maar op laten nemen zeggen ze dan, nou die hele zin is hier verboden geworden in huize b en op het net nu ook wel zo langzamerhand. die modus van jij maakt me niets dat is natuurlijk een keihard onderdeel van de eetstoornis, die is onverwoestbaar voor haar doende, en moi, de bikkel verzet zich daar tegen elke dag nog maar gon heel eerlijk he, hoelang ben ik nou al niet zo ziek, hoe lang is het nou al een puinbak in me kop, dat tegenstribbelen van mij naar haar word ook steeds vermoeiender, ik geef echt nog niet op hoor maar begrijp ook dat ik mijn dagen heb zo van pfff kan niet meer πŸ™
      en dank je wel lieffie voor het denken aan πŸ˜‰ xxx

  9. Ben het met Gon eens, de schrik slaat me steeds meer om me hart wanneer ik fotootjes van je zie, bang, voor wat er komen gaat of waar dit moet eindigen!

    Jij kan dit hoor en mensen van je af duwen, het zij zo, de mensen die jou en je opmerkingen kennen en oprecht om je geven laten zich niet weg duwen πŸ˜‰

    Zet hem op hoor griet!!

  10. Ik kom voor het eerst op jouw site! Ik heb lang al je berichten nog niet gelezen van Project- A (ga ik nog doen) maar zeker een aantal wel!

    Ik hoop echt dat je er voor blijft knokken want een leven krijg je maar één keer en je kinderen hebben je hard nodig!

Geef een reactie

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.