project A

Mijn strijd tegen anorexia

Living a lie…..

| 14 Comments

Dit is echt zo’n logje wat uit mijn handen komt zonder dat ik er bij nadenk…. dus als je iets niet snapt, zal ik het zelf ook wel niet snappen. Living a lie….tja laten we eerlijk zijn, dat is mijn leven ook, een grote leugen…nee ho stop!! Mijn lieve mannetje en mooie lieve dochters zijn zeker geen leugen, die zijn mijn leven eigenlijk…..mijn adem en hartslag! Laten we eerlijk zijn, had ik hun niet, had ik niet hier nog gezeten, thats for sure. Ik zit dan smorgens op de bank zo om me heen te turen, trek ondertussen een zure smoel van de pijn en dan denk ik….is dit een leventje gebaseerd op waarheid of leugen? one fucking lie rach, komt er dan als eerste in me op. Ik word geleefd door mijn eigen eigenwijze brein en een fles kalium en artsen die met een vingertje staan te wijzen op dingen die niet mogen, want dingen die we wel mogen zijn er niet meer. Waarom leef ik in een leugen? nou uhh ik doe alsof ik normaal en gezond ben, maar ik weet ook dat ik aan zijden draadjes als een marionette aan mekaar hang en dat de touwtjes eens breken…maarja die touwtjes zijn nog steeds niet gebroken want vorig jaar gilde ik dat ook, omdat de klok op 2 voor 12 stond. Dussss al met al leef ik mijn leven als een big ass lie!! Leuk? nee zeker niet maar het idee te hebben om de hele dag te moeten rond lopen met het idee dat ik oh zo ziek ben, trekt mij niet, wil ik niet en doe ik ook niet inzien. Nee leven….dingen doen ( en geloof me doe steeds meer dingen die ik een paar maanden geleden niet kon)en ja het is fout want ja ik heb mijn energie voor andere dingen nodig bla bla bla, maar wat zou jij doen? verplaats je nou eens gewoon voor een uurtje in mij, gewoon overdag want snachts wil ik niet dat iemand zich in mijn schoenen werpt, zelfs mijn vijand niet πŸ˜‰ dus zit op de bank, denk aan een spijker lichaampje van 36 kg en een bloedwaarde drama van hier tot tokio, je hebt 2 kids, een vent een leuk huis…….wat doe jij?

Lastig he om je even in mij te verplaatsen πŸ˜‰ snap ik wel, want naast een ziek lichaam, een chaotische kop ben ik ook nog eens een flinke sarcast, zowel tegen mij zelf als tegen anderen, en dat valt ook niet altijd mee, maar ik zeg wat ik denk en wat ik voel en ja dat komt nog wel eens rot me strot uit, en wat je dan negen van de tien keer voor je voeten gegooit krijgt is dat het door de anorex komt..fout antwoord my dear, tuurlijk sommige dingen komen door de anorex maar dat hebben mensen dan aan hun zelf te danken…..kom niet te dicht bij ana want ze bijt je, ze verscheurd je……ook mij hoor en me hubby….mijn dochters doet ze niks, mijn dochters haar wel….ze vernederen haar, niet mij maar ana, ze weten het verschil tussen mama en la bitch nu te begrijpenΒ  en voor hun mag ze dood gereden worden (hahaha ja moet daar om lachen als ze dat zeggen)

Living a lie….ja ik doe wat ik wil, wat ik niet mag doen….. is ook een leugen toch? maar doe het toch. Ik mocht geen nieuwe tattoo…doe het toch, want ik wil een normaal leven lijden en dan doe ik dingen die voor een ander normaal zijn en voor mij niet. Egenwijs? zoooo echt wel, maar ikΒ  heb dan wel het gevoel “erbij” te horen, bij “normale” mensen en geloof me dat word niet altijd in dank afgenomen πŸ˜‰ sommigen mensen zijn dan heel kwaad op me omdat ik niet verantwoord bezig ben, hun vergeten alleen 1 ding…ik weet hoever ik kan gaan…hun niet.

Bang zijn…dat ben ik wel steeds vaker, voorheen had ik dat niet, maar nu, zeker de nachten niet te harden zijn en ik al kruipend in bed wakker word van de pijn ben ik bang….kom ik nog wel adem halend die badkamer uit straks? ze zullen me toch niet vinden morgen ochtend? poeeehhh dat zijn gedachten die ik heel snel een rotschop geef en ik slaap val op de stoel die voor me staat in de badkamer. Iedereen heeft angst om dood te gaan, ik ook maar ik gil vaak genoeg snachts meerdere malen laat me maar gaan dan heb ik geen pijn meer…maarja dan heb ik ook me kids en me mannetje niet meer en erger nog hun hebben geen moeder meer en partner, en het idee dat mijn dochters hun mama op jonge leeftijd moeten verliezen benauwd me, en sloopt me dus dat stoppen we maar in een doosje goed en denken we niet meer aan πŸ˜‰

Living a lie….bloedwaardes, morgen is het weer zover, bloedprikken…. na de laatste keer dat het weer zo slecht was hebben de arts en ik afgesproken dat ik ga levelen met het kalium, en kijken wat het beste werkt. Het komt eruit en blijft eruit komen, ja mits ik mini male druppels neem maarja aan druppels hebben we niks als ik 6x 50 ml naar binnen moet gieten. dus ik ben nu een mini alcholist en “nip” elke keer kalium, maar of dat voldoende is? we zullen zien

snappen jullie het hele lul verhaal nog? ik ben het kwijt en jullie hebben weer een kijkje in mijn brain gehad #whatamess

14 Comments

  1. Dikke kus kanjer!!!

  2. Ik ben een lurker maar eerlijk? Ik vind het misschien juist wel goed dat je dingen doet die niet mag. Ooit in je leven kom je te overleden, dat doet iedereen (en dat is eigenlijk ook maar goed ook) maar waarom zou je dan niet de dingen doen die je wil doen? Ja je hebt ergens last van, maar als je het doet geeft het je toch een goed gevoel of energie of weet ik veel.. Ik vind je een topper die laat zien dat ze vecht, dat ze blijft vechten en vooral weet waar ze voor leeft. Ik vind het knap.

    • hallo lurker πŸ˜‰ en idd doen waar ik zin in heb, met alle gevolgen van dien maar hey ik heb het wel gedaan, en leuk voor mij en een dikke smile op die grietjes dr smoel…thats life!!! x

  3. Weet je Rachel, ik zat gisteren naar een foto op Facebook van jou te kijken en bedacht me dat ik je er veel beter uit vond zien dan een poos geleden. Gelukkiger.
    Dat heb ik dan goed gezien hè? Soms moet je je eigen prioriteiten even bijstellen en op dit moment is je eigen geluk en dat van je man en kinderen belangrijk.
    En dat eerlijke en sarcastische van jou vind ik typisch Haags; ik hou ervan en ik ben daar mee opgegroeid. πŸ˜‰

  4. Ik snap jou verhaal wel. Je weet ik ben ook chronisch ziek en vorige week zei de longarts tegen me, jou longen zijn kapot en ik heb t idee dat jij dat niet wil inzien. En nee idd en waarom zou ik? Mijn longen worden er niet beter van maar wel mijn mentale gesteldheid. Als ik iedere dag ga lopen, ow mijn longen zijn stuk, dan wordt alles nog zwaarder. Juist omdat ik denk fuck op met die ziekte kan ik meer. En jij doet dat ook, je wilt leven zoals een gezond mens, je doet je ding. En altijd zal je grootste kracht ook je grootste valkuil zijn. Dat is t bij mij ook. Maar daar moet je mee dealen. Ik ben vaak boos op je geweest, uit machteloosheid, juist omdat ik zo graag wil dat je weer gezond wordt, voor je kids voor je man, voor jezelf. Maar soms zijn de dingen zoals ze zijn. Ik blijf natuurlijk hopen dat je gezonder wordt, juist de kracht die je erin stopt zal verbetering geven, maar kan je ook weer onderuit halen. Leef maar van dag tot dag, en geniet van iedere minuut die goed is, maar dat doe je denk ik wel. Of je leven een leugen is? Ik weet t niet, jij leeft je eigen waarheid. En dat is het toch oke? Blijf knokken oke? Xxx

  5. Het is soms niet erg als je je eigen verhaal niet meer begrijpt.. Als je maar even van je af kunt schrijven, is soms even nodig! Je bent een doorzetter, ik heb respect voor je, want dag in dag uit met pijn leven en ook nog een gezinnetje hebben.. Er zullen er weinig zijn die het je nadoen.

  6. Voorstellen hoe het is om jou te zijn? Super lastig! Ik kan het me zo moeilijk voorstellen hoe het is om anorexia te hebben, echt een onbegrijpelijke ziekte. Ik denk dat niemand zich dat voor kan stellen als je de ziekte niet hebt.

  7. Heftig om te lezen zo zeg… maar ik vind het wel heel sterk van je dat je toch dingen doet die zoals gezegt niet mogen!! jij weet hoever je kan gaan idd! Je bent een topper en een moeder waar je meiden trots op mogen zijn x

  8. Rachel, groot gelijk dat je doet waar je zin in hebt wanneer je geest het toelaat. Zou ik ook doen! Heb bewondering voor je doorzettingsvermogen en je kracht en ik hoop dat je de strijd tegen ana wint..

  9. Heftig om te lezen Rachie, zeker nu ik me realiseer dat ik je alweer een jaar of wat volg. Vind het zo rot voor je dat je ‘s nachts zo’n pijn hebt. Ik hoop echt dat je ooit beter wordt. Of dat je in elk geval weer “normaal” kan leven, ook al ben je daar nu wel hard mee bezig. Ik vind het ook goed dat je zoveel mogelijk dingen wΓ©l probeert te doen, soms tegen beter weten in. En ik vond dit helemaal niet zo’n lulverhaal hoor, kon het eigenlijk nog best volgen! En zolang het jou oplucht is het helemaal goed toch πŸ™‚ dikke x!

  10. Ja ik snap het verhaal nog haha.
    Dikke x en knufff

  11. Hè,
    Ik begrijp heel goed waarom je doet wat je doet!! Je leeft maar een x, haal eruit wat er ( op dit moment ) inzit!!
    Je verhaal heeft me heel erg aan het denken gezet!
    Ik heb geen ondergewicht of overgewicht, maar zit wel al jaren te klooien met eten! Wil van alles maar onderneem vaak niets omdat ik me schaam!! Vind mezelf ongelofelijk dik, denk dat mensen altijd naar me kijken enz enz. Achterlijk gedoe, want ik mankeer in princiepe niets, dus ik moet er gewoon voor gaan.

    Geniet van de dingen die je doet!! Je kent je eigen grenzen, dus luister daar ook naar.

    LEEF!! (Nu het kan)

    Groetjes

  12. Ik herken heel veel in je verhaal….

  13. En je hebt gelijk…Wat een vechtlust dame… *Diepe buiging*

Geef een reactie

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.