project A

Mijn strijd tegen anorexia

Final gesprekje gehad

| 15 Comments

Zo vandaag mocht ik nog een keer naar de ursula voor een gesprek met de arts en pshys. Ze weten hoe negatief ik tegenover de ursula stond en dat lieten ze ook horen en zeiden ook dat niet fijn te vinden. Ik ben namelijk heel afstandelijk naar ze en ik zie het allemaal wel want ik heb al eerder tijd en energie in ze gestoken en dat doe ik nu niet meer, hun doen dat maar ik mij dit keer en ik zie wel wat ze gaan doen 😉

Gelukkig begrepen ze mij ( oke oke al hadden ze mij niet begrepen prima ..) Afijn het geestelijke verhaal zetten we even aan de zijkant, ik ben niet in staat om en mijn lichaam te redden en diepgaande gesprekken te voeren, aldus hun. De arts zat echt echt verbaasd in haar stoel toen in en mijn schoonzusje mijn dagelijkse routine vertelde en de nachtelijke drama’s…. “dat je hier nog zo tegenover mij zit!” zegd ze. Somatisch ben ik eigenlijk gewoon dood, maar wat gaan we daar aan doen en op welke termijn….oke dat termijn weten we niet, ik ben afhankelijk van wat mijn lichaam gaat doen straks. We gaan een opstart maken met sondevoeding onder begeleiding in een ziekenhuis, en heb daarvoor duidelijk aangegeven dat voor 2 dagen te doen. Ik weet namelijk zelf wel na 2 dagen of het lichaam goed of fout gaat (geef hier geen tegen antwoord op want het is mijn lichaam en niet die van jou…) maar wat gaat de sondevoeding doen? tja dat weet ik niet en dat weten hoe hun ook niet en daarom moet dat onder speciale begeleiding gebeuren….en gaat de sonde door mijn neus of via een opening rechtstreeks mijn maag in? dat weten we ook nog niet want rechtstreeks komt weer een ingreep bij kijken en ja je voelt hem aankomen….dat trek ik niet waarschijnlijk. Die dingen worden nu door gevoerd met de internist. Zodra hun meer weten dan hoor ik meer en hoe verder.

De arts wilde mij lichamelijk onderzoeken..hihih uuh ja dat kan maar uitkleden doe ik niet dus je doet het zoals ik dat zeg…ja sorry maar ik heb ook mijn dingen 😉

Tja somatisch is het gewoon heel slecht…maar dat wisten we al natuurlijk maar veel tijd is er gewoon niet meer (joh dacht ik en ja zei ik ook…dat weten wij al 3 jaar!!)

Dus ik wacht nu op het telefoontje van ze,  niet vandaag maar volgende week hoop ik toch wel over hoe of wat. Het ziekenhuis is in ieder geval wel dichtbij, nou ja leidschendam en daar ben ik bekend dus dat lukt wel.

Dinsdag begint het medische gedeelte weer, mijn huisarts is terug van vakantie dus hoop bellen en bloedprikken ect.

We gaan eerst proberen om mij weer wat sterker te maken en ja dat kan maanden…jaren duren en daarna gaan we gesprekken doen, nu doen ze dat niet omdat ik dan is een weet ik veel wat kan raken en dat willen ze helemaal niet,  dus…bij deze de update 😀

ik ga lekker van mijn weekendje genieten met mijn schatjes, maandag begint school weer dus kan ik in alle rust bij tanken en dingen plannen en op een rijtje zetten 😉

15 Comments

  1. You go girl!

  2. Ik heb honderd woorden die ik hier neer wil zetten maar ik ben bang dat je het verkeerd gaat opnemen dus ik zeg alleen dat ik hoop dat je geholpen kan worden.
    Succes.

  3. Ik vind dit eigenlijk vrij positief en realistisch. Jij kent je lichaam het beste dat merken we op je blog en op fb maar al te goed denk ik. Ursula snapt dat mss nog niet helemaal maar goed de boom in met hen.

  4. Fijn dat ze nu akkoord gaan met de sonde voeding, hopelijk is dat de kickstart wat je lijf nodig heeft om weer sterker te worden.
    Dikke knuffel

  5. spannend zeg, hopen dat dit wat gaat opleveren!!! geniet lekker van het weekend x

  6. Oh wat hoop ik dat dit een goed begin zal worden en dat je hier wat verder mee komt. Dat is je van harte gegund! Ik hoop echt dat de sondevoeding een succes wordt.

  7. Wat ontzettend fijn dat er eindelijk echt iets ondernomen wordt! En dat ze ook inzien dat het nu belangrijk is om zich eerst op je fysieke gesteldheid te richten. Ik hoop zo dat dit je lichaam gaat helpen er weer bovenop te komen!

  8. Wat een spannende periode ga je tegemoet. Ik wens je al het beste en dat je nu eindelijk mag gaan herstellen!

  9. Ik vind dat je er heel goed mee omgaat, jij kent je eigen lichaam het beste en je mag daarom ook je eigen keuze’s maken! Maar als ik dit lees heb ik toch de hoop dat er eindelijk iets goeds gaat gebeuren. Je hebt in alle voorafgaande jaren al bewezen dat je een onwijs sterke vrouw bent en daar heb ik zoveel bewondering voor!! You go girl, en wij als trouwe bezoekers duimen met jou en je gezinnetje mee! x

  10. Klinkt positief. Hopelijk lukt t je uiteindelijk ook om wat minder afstandelijk te worden maar…stap voor stap. Eerst je lichaam n dan de rest. Sterkte!!!

  11. Klinkt tot dusver best positief en goed dat jij zelf aangeeft hoe het moet gaan en jij bepaalt wanneer het wel of niet gaat. Ik duim voor je. Dikke knuf! xxx

  12. Yes, dat is alvast een goeie stap. Zoals hierboven al gezegd, iedereen kent zn lichaam het beste, jij dus ook, succes he!

  13. Jee wat een gedoe toch allemaal om geholpen te worden…op een gegeven ogenblik zegt je lichaam ook tis klaar…Hoop dat je lijf het nog volhoud .
    En als ik eerlijk ben moet je denk ik ook de beslissing nemen om je totaal en echt helemaal over te geven aan artsen en het ziekenhuis.Snap heel goed dat dit niet gemakkelijk is en verdomd kut, maar als jij ( zoals ik dit lees) niet akkoord gaat met dingen artsen , ursula dan gaat dit niet wat worden. Zeg nog een x jij kent je zelf het best je lijf hoe het werkt in je koppie maar Rachel dit kan ook niet doorgaan ook niet voor je man en kinderen!! Ik weet er alles van heb ook in de zelfde situatie gezeten en zit nu ook weer aan sonde maar ik heb RM gehad enz omdat mijn fam zei tis goed zo jij denkt maar dat dit allemaal zo door kan gaan maar jij kan niet meer de goede beslissingen nemen ..het houd een x op ook bij jou! Misschien wordt het tijd dat iemand eens ingrijpt b8j jou.Wens je heel veel sterkte en kracht toe voor de komende tijd knuff van mij.

  14. Ik wil je niet aanvallen maar ik wilde zeggen dat ik t goed vind dat je duidelijk je grenzen aangeeft maar soms moet je je grenzen iets verleggen om iets te kunnen bereiken.
    Jij wilt geholpen worden. Jij gaat naar de Ursula voor hulp. Dan kan je niet alles zelf bepalen. Ik snap wel dat dat kut is. Je wilt de controle houden. Maar ik denk echt dat als je minder afstandelijk bent naar hun toe dat t echt veel makkelijker voor jezelf wordt. Maar tering dat is moeilijk. Ik hoop dat je je niet aangevallen voelt en dat het je lukt het iets meer over te laten aan de hulpverleners.

Geef een reactie

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.