project A

Mijn strijd tegen anorexia

En toen…

| 2 Comments

Vrijdag een druk dagje gehad, smorgens rasje naar school brengen en daardoor gelijk door naar de stad, de haagse stad waar ik me nooit alleen aan waag maar goed, had niomi bij me dus was niet alleen. Een uur rond gelopen te hebben zonder resultaat…winkel die we moesten hebben zat daar niet meer #zucht …afijn door naar leidschenhage en daar verder even gelopen. Toen lekker naar huis, was al doodmoe, de nachten breken me nu echt op, heeft lang geduurd na 4 jaar maar ben overdag niet veel meer waard helaas, toch thuis nog lekker aan het rommelen geweest met mijn nieuwe paperchase #filofax agenda en op gegeven moment savonds na het freubelen ben ik naar het dressoir gelopen want ik kreeg geen lucht meer :|, roon kwam heel enthousiast binnen want hij wilde wat laten zien en zag me staan maar ik kon geen woord uitbrengen vanwege dat ik geen lucht kreeg…..toen ging alles in slow motion geloof ik, roon loopt op me af en ik zak in mekaar ๐Ÿ™ paniek!!! paniek in huize B, roon gelijk de ambulance gebeld en toen ze er waren was ik al bij maar met zoveel pijn dat ik alsnog geen lucht kon krijgen. Ze hebben een hart filmpje gemaakt wat goed was, bloeddruk was 96/60 en longen klonken goed. Maar schrikken, heel erg schrikken en de schrik zit er nog goed in kan ik je vertellen. Roon was vandaag weg en de meiden ook en dan zit je alleen en dan brrr wat als….. zoiets nu gebeurd en er is niemand…. die dingen grijpen me steeds vaker naar me strot!!

Maar goed, ik heb nog pijn en adem halen is nog niet juf van het maar met een hele boel, en dan bedoel ik ook echt veel pijnstillers red ik het wel, de pijnstillers zijn zo uitgewerkt dus moet die dingen blijven vreten, niet normaal en nee niet verstandig met dat kalium #iknow maar moet wat;)

Nu (zondag) gaat het wel, wel benauwd en nog pijn maar rustig aan en morgen de arts weer bellen ๐Ÿ˜‰

2 Comments

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.