project A

Mijn strijd tegen anorexia

Aanpassen en paniek aanvallen

| 18 Comments

Lekker hoor die herfstvakantie…. regen regen regen, roon aan het werk, meiden lekker naar duinrell en moi thuis, verveelt en al. ben blij dat het 16.00 uur dat roon thuis komt en dan dat we om 17.00 de meiden van de bus kunnen halen zodat alles weer compleet is. Ik werk aan mijn routines overdag maar struikel elke keer weer, balen want je doet zo je best en je krijgt er zo weinig voor terug.

Ik blijf maar dingen aanpassen, dan 1 boterham, dan weer 2 boterhammen, dan weer 1 boterham en zo gaat dat dagelijks door totdat de paniek inslaat als er 2 boterhammen gegeten moeten worden….”eet er dan 1″ zou je dan denken, ja dat zou kunnen, maar ze zijn zo verleidelijk en zeker als je honger (ja honger, geen trek maar honger) hebt. Ik merk ook dat de paniek aanvallen alleen door de weeks plaats vinden als ik alleen ben, geen controle over mezelf hebben, dan wil ik weer dit eten en dan weer dat en ja kan tegen mezelf zeggen stop er mee en maak het niet maar ja dan is het leed al geschied en zit het er al in. Als het weekend is dan is roon thuis en is er controle, want als ik alles klaar sta te maken en naar binnen werk dan grijpt hij in, en logisch.
Maar het moet natuurlijk niet zo door gaan, ik moet zelf die controle weer zien te krijgen en de ene keer lukt het wel en de andere keer gaat het compleet fout met alle gevolgen van dien. De controle over het spugen is ver te zoeken jammer genoeg, na het eten probeer ik me zo rustig mogelijk te houden maar na een half uur gaat het dan toch weer mis en hebben we de poppen weer aan het dansen, boos, frustratie en een diepe dip treden dan op en plof dan maar weer op de bank met een humeur van heb ik jou daar. Vandaag is er weer bloed geprikt en zit natuurlijk zoals gewoonlijks weer te stressen tot de foon gaan met de mededeling dat het kalium weer gevaarlijk laag is. Het gewicht…tja schommeld kan ik zeggen, de ene dag 500 gr erbij de volgende dag is er weer 700 gr af, dus daar heb ik me maar een beetje vanaf gezet en heb zelfs ook niet meer de zin smorgens om nog te wegen, kan mij dat gewicht nou schelen, als ik me maar beter gaat voelen, maar op deze manier….nee gaat dat hem niet worden

We leven dag bij dag en merk gewoon dat het niet goed gaat, dus speer in me reet en mezelf weer optrekken (voor de zoveelste keer)

18 Comments

Geef een reactie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.