project A

Mijn strijd tegen anorexia

Aanpassen en paniek aanvallen

| 18 Comments

Lekker hoor die herfstvakantie…. regen regen regen, roon aan het werk, meiden lekker naar duinrell en moi thuis, verveelt en al. ben blij dat het 16.00 uur dat roon thuis komt en dan dat we om 17.00 de meiden van de bus kunnen halen zodat alles weer compleet is. Ik werk aan mijn routines overdag maar struikel elke keer weer, balen want je doet zo je best en je krijgt er zo weinig voor terug.

Ik blijf maar dingen aanpassen, dan 1 boterham, dan weer 2 boterhammen, dan weer 1 boterham en zo gaat dat dagelijks door totdat de paniek inslaat als er 2 boterhammen gegeten moeten worden….”eet er dan 1″ zou je dan denken, ja dat zou kunnen, maar ze zijn zo verleidelijk en zeker als je honger (ja honger, geen trek maar honger) hebt. Ik merk ook dat de paniek aanvallen alleen door de weeks plaats vinden als ik alleen ben, geen controle over mezelf hebben, dan wil ik weer dit eten en dan weer dat en ja kan tegen mezelf zeggen stop er mee en maak het niet maar ja dan is het leed al geschied en zit het er al in. Als het weekend is dan is roon thuis en is er controle, want als ik alles klaar sta te maken en naar binnen werk dan grijpt hij in, en logisch.
Maar het moet natuurlijk niet zo door gaan, ik moet zelf die controle weer zien te krijgen en de ene keer lukt het wel en de andere keer gaat het compleet fout met alle gevolgen van dien. De controle over het spugen is ver te zoeken jammer genoeg, na het eten probeer ik me zo rustig mogelijk te houden maar na een half uur gaat het dan toch weer mis en hebben we de poppen weer aan het dansen, boos, frustratie en een diepe dip treden dan op en plof dan maar weer op de bank met een humeur van heb ik jou daar. Vandaag is er weer bloed geprikt en zit natuurlijk zoals gewoonlijks weer te stressen tot de foon gaan met de mededeling dat het kalium weer gevaarlijk laag is. Het gewicht…tja schommeld kan ik zeggen, de ene dag 500 gr erbij de volgende dag is er weer 700 gr af, dus daar heb ik me maar een beetje vanaf gezet en heb zelfs ook niet meer de zin smorgens om nog te wegen, kan mij dat gewicht nou schelen, als ik me maar beter gaat voelen, maar op deze manier….nee gaat dat hem niet worden

We leven dag bij dag en merk gewoon dat het niet goed gaat, dus speer in me reet en mezelf weer optrekken (voor de zoveelste keer)

18 Comments

  1. Ik weet gewoon echt niet meer wat ik op je berichtjes moet zeggen, vind het zo erg en onbegrijpelijk. Die kutziekte is ook echt niet te begrijpen, vooral als je het zelf niet hebt denk ik. “Eet gewoon” is zo makkelijk gedacht, als het zo makkelijk was zat je nu niet in dit schuitje.. Meis, zet m op en win dit gevecht! Je bent sterk en het is je zo gegund om beter te worden!

  2. You can do it! Beat Ana’s ass!

    Ik weet zeker dat je het kan, en je doorzettingsvermogen is bewonderingswaardig!
    Op twitter raken je tweets me regelmatig en ook hier is het soms even slikken om te lezen.. Maar ik denk Γ©cht dat jij deze shit gewoon ass gaat kicken!

    Je krijgt niets op je pad wat je niet aankan, dus dit kan je aan!!!
    Wij geloven dat allemaal!
    x,
    Lieke

  3. Hey meissie,

    Mag ik even mijn ongezouten mening geven….
    Godverdomme, waarom laat jij je nou niet opnemen!
    Je geeft aan dat je je familie zal missen als jij daar zit. Maar wat ik eigenlijk denk is dat je bang bent…. Bang voor het onbekende…. Maar Wat moeten hun dalijk zonder jou???
    Waarom zorg je er niet voor als je mannetje vakantie heeft dat jij jezelf laat opnemen, dan zijn je kids in goede handen en zal jou ook wel een soort van rust geven…

    Dit schiet toch niet op… Elke dag word je weer met je neus op de feiten gedrukt.
    Het gaat me echt aan mijn hart om te zien hoe jij aan het knokken bent, maar het nergens toe leid.

    Probeer nou een keer alles opzij te zetten en voor jezelf te gaan om daarna super sterk weer terug te komen.

    Liefs Simone

    • lieve schat opnamen is een NEE, A ik ga daar nog eerder dood dan thuis en B ze doen daar niet anders dan wat we hier al toepassen het is alleen dat ik niet alleen moet zijn. ik probeer nu gewoon te gaan slapen of me bezig te houden als ik alleen ben, doe ik dat niet is het alleen maar aan eten en ana denken, ik moet mezelf gewoon brainwashen πŸ˜‰

  4. knuffel voor jou, blijf doorgaan! Heeft roon binnenkort vakantie? als het wat beter weer word, kun je ook naar buiten en heb je wat meer aanspraak…
    we gaan elkaar snel zien
    xxxxxx

  5. Lieve rach,

    Hopelijk kan je snel de rusr vinden om de angstaanvallen te overwinnen zodat je weer je energie kan gebruiken voor het beter worden!

    X

  6. Wat je schrijft onderstreept voor mij alleen maar dat zo’n opname of in kliniek behandeling het beste zou zijn. Juist zodat je die controle hebt, tenminste op het begin.

    • En ja ik weet dat je dat toch niet doet. En dat vind ik gewoon dom. πŸ˜›

      • pats!! hit me in the face #again hahah ik weet het meis maar zelfs de kliniek zegd dat het daar geen zin heeft A ikke stront eigenwijs en toepassen wat ze daar doen, doen wel al wat ik al schreef en moet gewoon echt leren die knop om te zetten! en ja dat heeft tijd nodig. ik heb altijd de klote disipline gehad om me kapot te trainen dan moet ik dit ook op kunnen brengen

  7. Lieve Rach,

    Ik moet zeggen dat ik mij wel kan vinden in de comment van Simone. Kijk ik weet dat jij jezelf niet wilt laten opnemen, maar dit schiet ook niet op (ja wordt maar boos op mij tut). Ik zie gewoon een lieve vriendin richting 6 plankjes gaan en dat is wel het laatste wat ik wil zien gebeuren πŸ™ De belangrijkste personen in je leven (Roon en jullie kids) willen dit uiteraard ook niet. Je zegt dat je daar eerder dood zou gaan, hoe bedoel je dit? Daar heb je in ieder geval controle op hoeveel je eet (en drinkt?), dit is zo belangrijk aangezien dit zoals je zelf aangeeft jouw struikelblok is.

    HΓ¨ wijffie, ik weet verder niets te zeggen. Ik en velen met mij willen je niet kwijt, maar zien dit op deze manier wel gebeuren πŸ™

    Ik geef je zaterdag na de kroel, maar ff een schop onder je hol denk ik…al denk ik dat ik na deze comment een schop terug kan verwachten haha.

    Dikke kus, ly <3

    • ik word niet boos op je gekkie dat weetje want weet diep in me hart dat je gelijk hebt maar jij weet ook hoe ik tegenover de opname sta, dat gaat niet werken, en nee dit ook niet dat weet ik maar ik blijf elke keer weer wat anders uit proberen…
      en ja kick me in tha ass zaterdag en nee schop je niet terug want daar heb ik de kracht en moed niet voor meer hahaha ly2 moppie <3

  8. ik ga niet eens meer aansturen op opnamen want ik weet hoe je daar tegenover staat en ik weet wat voor smoel je erbij trekt en ja die trek je nu ook wedden? maar het is wel zo rachel dat je die paniek aanvallen toch echt moet gaan beheersen, je bent al een keer doorgedraaid, kijk maar naar jezelf en met die paniek aanvallen zou je niet willen door draaien denk ik want dan is het wel einde discussie en ik een dwangbuis richting ursula dus….kanjer….

  9. wow wat heftig om te lezen zeg… ik hoop dat je snel een weg zult vinden die de goede kant op gaat xxx

  10. Wat een pieeeeeepziekte is het ook! Weet niet veel te zeggen maar wel dat ik je in veel dingen kan begrijpen en je (jullie) een dikke knuffel wil geven.
    Kom op lieverd!

    Xxxx

  11. Ook ik denk dat opname beter zou zijn… maar inderdaad mort je er zelf achter staan zodat het werkt… daarin tegen vind ik je ook een super wijf dat je zo’n vechtlust hebt en het allemaal maar draaiend houd.. respect!!! Sterkte meis.. en nlijf iig van je afschrijven, want genoeg mensen die je steunen.. xxx

  12. Ik heb het ook niet eens meer over opname.. heb al een schop terug gehad van je.. haha!! Maar meissie.. ik wil je ook niet tussen plankjes zien hoor! Je kan vechten en vechten.. en je gaat gewoon dit gevecht winnen! Dat moet! Ik zou zo graag iets voor je willen doen, maar kan niks.. behalve dan te zeggen dat ik aan je denk, en hoop dat je dit gaat winnen! Ik reageer niet zo vaak op dit blog, maar lees alles. πŸ˜‰
    *dikke knuffel geeft*

  13. Wel willen maar niet kunnen. Dat is frustrerend. Dwangopname kan traumatiserend zijn, maar als er geen andere oplossing is om iemand in leven te blijven houden dan is het niet anders. Denken en voelen en doen moeten op een lijn zijn. Structuur ritme regelmaat ontspanning meditatie. Misschien kunnen ze een programma aanbieden. ik ben ook al eens naar een exorcist geweest omdat ik dacht dat het met kwade geesten van den had. Die heeft een stuk onrust weggenomen want er zat een entiteit in mij en in dit huis, Ik blijk vervloekt te zijn geweest door iemand maar door wie weet ik niet. Het gevoel kon soms niet meekomen. Gedachtepatronen en gedragspatronen. Gewoonten zijn aan te leren.

Geef een reactie

Required fields are marked *.


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.